خرید اینترنتی کتاب و نوشت افزار

هنرمند جهانی حقیقی

یانیس کریسومالیس، معروف به یانی، پیانیست و موسیقی دان اهل یونان با میلیون ها طرفدار، دومین موسیقیدان تاریخ حساب می شود.

او به موسیقی ملل علاقه ی وافری دارد. مطمئنا باگوش کردن به تنها چند آهنگ وی این مساله را متوجه شده اید. وی از کودکی با گوش کردن به رادیوهای آفریقایی و عربی به موسیقی های فراملیتی علاقه مند بود. درواقع موسیقی یانی، بازتابی از برخوردهای او با فرهنگ های مختلف جهان است.

گام های شرقی و بالاخص خاورمیانه ای او و میزان های ترکیبی اش، آن قدر محسور کننده است که طرفداران میانه رو اش را بفریبد با این حال چندان به راک و ضربه های تاکیدی راک وفادار نیست که راک پسندان را سردرگم کند.

درواقع موسیقی یانی ترکیبی از موسیقی آمریکای لاتین و آسیا است. راک اند رول، کلاسیک و الکترونیک سبک هایی است که در کارهایش به صورت ترکیبی ارائه کرده است. دهه ی 1970، سازهای الکترونیک و فناوری های جدید آن زمان این کمک را به یانی کرد تا سبک تلفیقی خود را پیش ببرد. بر همین اساس در سال 2011 در آلبوم حقیقت لمس، با آزمایشات طراحی های تازه ی صداها به موفقیت خوبی دست پیدا کرد.

یانی با سن کمی که داشت با گوش دادن به موسیقی کلاسیک کم کم به آثار بتهوون، موتزارت ، باخ و شوپن، علاقه مند شد.علاوه بر این گروه های راک اند رول، بلک سبث و زپلین پیپل نیز بر سلیقه ی موسیقایی او تاثیر فراوان داشتند.

او باور دارد که فقدان شعر، این اجازه را به موسیقی میدهد تا جای خود را دردل ملیت های مختلف باز کند. خود او در این باره می گوید: در بیشتر آهنگ های من شعری وجود ندارد، تا تمام پیام از طریق ضرب آهنگ، ملودی و آواها رسانده شود. و من فکر می کنم این چرایی گذر موسیقی از مرزها و امکان رفتن به کشورهای مختلف باشد. واژگان در منطقه ی متفاوتی از مغز فعالیت می کنند و اشعار معمولا آهنگ را محصور می کنند.

با این حال او با چهار خواننده در سال های 2008-2009 و با دو خواننده در تورهای سال 2010 تا 2012  و نیز آلبوم های صوتی و تصویری 2012 کنسرت یانی در ال مورو ی پورتوریگو به اجرا پرداخت.

سال 2011 ، یانی اعلام کرد موسیقی او بر سازها و نواهای حاصل از آن استوار است تا صدای انسان. با این وجود صدای انسان را گویاترین ساز برای مردم می شناسد که در آن قدرتی پنهان است.

هدف یانی در ابراز چنین موسیقی، تاثیر پذیری و یا القای آرامش به شنونده ی آن نیست. خود او در این خصوص می گوید: من نمی خواهم به مخاطب آرامش ببخشم. بلکه قصد دارم آنها را درگیر و علاقه مند به موسیقی ملل کنم.

او همواره از برچسب گذاری های مختلف با عناوینی همچون عصر نو مخالف بوده است. او به موسیقی مانند یک درس نگاه می کند که هر آن چه که آموخته است را باید بازتاب دهد. برای مثال تحصیلات دانشگاهی در رشته ی روانشناسی بر موسیقی او تاثیر گذار بوده است. هنگامی که موسیقی را خلق می کند، موسیقی بازتابی از روح او، تجربیات او در زندگی، روابط او با مردم و فرهنگ های دیگر است . روانشناسی و درک اینکه ما در این دنیا چه کار می کنیم، در هر تفکر خلاقانه.ی او، و پشت تمام موسیقی هایی که خلق کرده، استوار است.

او در سال 1980 اولین آلبوم خود را به نام optimystique ساخت اما برای انتشار آن 4 سال صبر کرد. اولین گروه موسیقی یانی در سال 1986 به همراه جان تش و چارلی آدامز تشکیل شد.

بین سال های 1993 تا 1987 دوره ی آهنگسازی یانی برای برنامه های تلویزیونی، رادیویی و حتی شرکت های تجاری بود.

در سال 1990 ارکستر سمفونی دالاس با یانی همراه شد تا مقدمه ای برای فصل جدید از کارهای او باشد.

او در سال 1997 آلبومی با نام tributr منتشر کرد که ترکیبی از ارکستر 45 نفره ای از نوازندگان  برجسته و فوق العاده ای بود که همگی به دنبال صلح جهانی بودند. این برنامه ویژه ی مخاطبان تلویزیون، جمعیتی در حدود 250 میلیون نفر بود. یانی درآمد حاصل از این برنامه را برای حفظ تاج محل و کمک در این زمینه اهدا کرد.

سال 2003 کتابی به نام yunni in words منتشر کرد که شرح حال زندگی اش بود. این کتاب شامل خاطرات، تجربیات، اطلاعات مربوط به کودکی یانی در یونان است.

او در سال 2004 از دانشگاه مینه سوتا دکترای افتخاری علوم انسانی را دریافت کرد.

موفقیت چشمگیر یانی، اجرای کنسرت در آکروپلیس یونان به دست آمد که پربیننده ترین و زیباترین کنسرت موسیقی، با فروش 7میلیون نسخه، دومین ویدیوموزیک پرفروش تاریخ محسوب می شود. این کنسرت در 65 کشور جهان پخش شد و نزدیک به یک میلیارد بازدیدکننده داشت.

آهنگ آکرویالی/ایستادن در جنبش یانی از طرف ژورنال جامعه سلطنتی پزشکی (آوریل ۲۰۰۱) در بردارنده ی اثر موتزارت دانسته شد، زیرا ترکیب آن از لحاظ ضرب‌آهنگ، ساختار، هم‌آوایی ملودیک و هارمونیک و قابلیت پیش‌بینی مشابه سونات شماره ۴۴۸ موتزارت است، ویژگی‌هایی که پنداشته می‌شود در کاهش حملات صرع و بهبود کارایی تجسم فضایی مؤثر باشند.

او در اماکن تاریخی گوناگونی از جمله رویال آلبرت هال(1995 و 2014)، آکروپلیس شهر یونان(1993) تاج محل( 1997) شهر ممنوعه(1997) برج خلیفه دبی(2011) کاخ کرملین( 2011) دژ سن فلیپ دل مورو(2011) شهر باستانی جبییل(2013) تئاتر رومی کارتاژ(2014) کاخ لاکشمی ویلاز(2015) اهرام مصر و ابوالهول بزرگ جیزه(2015) و چبل القلعه(2015) کنسرت زنده اجرا کرد.

دوتا از صحبت های پایانی او در کنسرت هایش بسیار مشهور و محبوب است.او در سال 2011 در کنسرت زنده ی خود در ال مورو در پورتوریکو، اذعان داشت که : هر چیز بزرگی که تاکنون برای انسانیت رخ داده به صورت یک فکر یگانه در ذهن یک‌نفر آغاز گشته ‌است؛ و اگر هر کدام از ما قادر به همچین تفکری باشد، پس همه ی ما چنین ظرفیت و توانایی را داریم، زیرا ما همه یکسان هستیم.

و در سال 1993 در آکروپلیس نیز گفت: این خطوط واقعاً وجود ندارند(خط کشی مرزها). آن‌هاکاملاً ساختگی هستند، و این توهم را که ما همه به نوعی با هم فرق داریم را تداوم می‌بخشند. من فکر می‌کنم دنیا جای خیلی بهتری می‌بود اگر ما یک روز، دیگر وانمود نمی‌کردیم که این خطوط وجود دارند و به جای تفاوت‌هایمان روی شباهت‌هایمان تمرکز می‌کردیم.

بر همین اساس می توان درک کرد که چرا یانی و موسیقی های او محبوبیت جهانی دارند.







مطالب مرتبط

برتولوچی؛ امپراتور سینمای ایتالیا
منع قانونی در  چاپ و  فروش  کتاب
همراه با؛  روز کتاب و کتابخوانی





نظرات کابران باهوک ریویو