خرید اینترنتی کتاب و نوشت افزار

 شهریار شعر و ادب

استاد سید محمدحسین بهجت تبریزی در سال 1285 در تبریز به دنیا آمد. تولد شهریار، به شلوغی‌های دوران آزادی‌خواهان مشروطیت و قیام ستارخان و باقرخان در تبریز همراه بود، به همین سبب دوران کودکی‌اش درروستای خوشکناب درنزدیکی تبریز گذشت.

طبع لطیفش به همراه طبیعت زیبای روستا و مردمانی صمیمی سرآغازی برای سرودن شعرهایش شد. او تحصیلات ابتدایی را به همراه اشعار حافظ، سعدی و با قرآن گذراند. محمدحسین در دوره نوجوانی‌اش شعر می‌سرود و اولین شعرش به زبان ترکی را در 14 سالگی گفت.

شهریار برای ادامه تحصیل به مدرسه دارالفنون تهران رفت و در آخرین سال‌های خواندن طب به دلیل ناراحتی‌های روحی‌ای که از شکست عشقی پیدا کرده بود، بدون اخذ مدرک دانشگاه را ترک کرد. این اتفاق نقطه عطفی در زندگی و روی آوردن او به ادبیات و سرودن غزل بود. شهریار سپس به خراسان رفت  و در ادارۀ ثبت و اسناد مشغول به کار شد. در همین سال‌ها بود که پدرش را از دست داد. او پس از  مدت چهارسال اقامتش در خراسان وهمنشینی با هنرمندان بزرگ آن دیار استاد فرخ خراسانی و استاد کمال الملک و دیگر هنرمندان، به تهران بازگشت و به استخدام بانک کشاورزی در آمد. شهریار به هنرهای دیگر هم علاقه و گرایش داشت او که در آن زمان برای سرودن شعرهایش به شهرت خوبی رسیده بود، در خوشنویسی، به ویژه خط تحریر هم تبحر داشت و سه‌تار را بسیار زیبا می‌نواخت.

 شهریار منظومۀ «حیدر بابا» را در سال1330به پایان رساند. اشعار ترکی حیدر بابا مورد توجه کشورهای ترک زبان مختلف قرار گرفت و به زبان‌های زیادی نیز ترجمه شد.

محمدحسین در جوانی تخلص بهجت را داشت اما علافه خاصش به حافظ  باعث شد که تفالی به اشعار او داشته باشد و با آمدن شعر «روم به شهر خود و شهریار خود باشم»، تخلص شهریار را برای خود انتخاب کرد. وی شعر بسیار زیبای «ای مادرم» را در سال 1331  زمانی که مادرش  را از دست داد، سرود. شهریار در سال 1332 به تبریز بازگشت و با یکی از بستگانش ازدواج کرد که حاصل این ازدواج سه فرزند است.

و شعر معروف او در مدح حضرت علی (ع)، نشان از توجهات مذهبی خانواده و تعلقات دینی و علاقه‌اش به اهل بیت دارد. این شاعر بزرگ و گرانقدر معاصر پس از سپری کردن دوران بیماری‌اش در بیمارستان مهر تهران، سرانجام در سال 67 درگذشت. شهریار شعر و ادب فارسی را بنا به وصیتش در مقبره‌الشعرای تبریز به خاک سپردند و برای گرامیداشت او این روز را در تقویم رسمی ایران روز بزرگداشت «شعر و ادب فارسی» نامگذاری کردند.












نظرات کابران باهوک ریویو