خرید اینترنتی کتاب و نوشت افزار

«مرگ قسطي» با «سفر به انتهاي شب»

 

نگاهی کوتاه به چهار اثر ارزشمند از نویسنده و پزشک فرانسوی لوئی فردینان سلین:                              

1.« سفر به انتهای شب»

اولین بار سلین را جلال آل احمد در ایران معرفی کرد. جلال در مصاحبه «یک گفتگوی دراز» در کتاب «ارزیابی شتابزده»(سال 1343) در نفی تاثیر پذیری از کامو در «مدیر مدرسه» می گوید:

بیگانه کامو بی اعتناست و بهت زده در حالی که مدیر مدرسه من سخت با اعتناست و کلافه... این دنیای تنها رو من بهترین نوعش را به شما توصیه می کنم بخوانید. آقای لویی فردینان سلین فرانسوی. من در مدیر مدرسه از او اثر گرفتم. اگه می خواهید بدونید، این کتابی داره به اسم «سفر به انتهای شب»، این کتاب به نظر من شاهکار ادبیات فرانسه است تو خود فرانسه هم قدرشو نشناختند. تو خود فرانسه هم تاز زنده بود زدنش. از این زندون به او زندون. به عنوان فاشیست و همکاری با پتن. بعد هم در تنهایی و نمی دونم گرسنگی دق کرد و مرد.

سراسر رمان «سفر به انتهای شب»از وحشت و هراس پر است. وحشت از جنگ و دلهره و هراس از مرگ. سلین در واقع لبریز از این وحشت و دلهره است و این وحشت و هراس زندگی برای او نگذاشته و خواب را از او ربوده است.

2.«مرگ قسطی»

رمان «مرگ قسطی» به نظرم بهترین رمان سلین است. و واقعا رمان عجیبی است. نثری روان، یک دست و شسته و رفته ای دارد. اگر کسی بخواهد بهترین کار سلین را بخواند باید این کتاب را بخوانید آن هم نه یک بار و دو بار بلکه چندین بار. رمان «سفر به انتهای شب» با این که یکی از بهترین آثار سلین است هنوز دست اندازهایی دارد. اما رمان «مرگ قسطی» نثرش یک دست و روان است و دست اندازی ندارد. این دو رمان به نوعی زندگی خود او است و در واقع دنباله همند. از ابتدا تا جوانی و سربازی در رمان مرگ قسطی می آید و ادامه زندگی اش در رمان «سفر به انتهای شب».

و چقدر زیبا سلین مرگ تدریجی و ذره ذره مردن را و به تعبیر او «مرگ قسطی» را در این رمان تصویر می کند. خانواده ای که همه اعضایش هر روز بخشی از زندگی شان را بعنوان یک قسط می دهند تا به مرگ برسند و بمیرند. آری، زندگی مدیون مرگ است و ما از لحظه تولد گویی هر روز قسط های مرگ را می پردازیم. و تنها با مرگ است که این اقساط تمام می شود. واقعا رمان عجیبی است.

سلین در «سفر به انتهای شب»نوعی عجله و شتابزدگی در گفتن دارد. انگار بهش گفته اند یک کتاب می توانی بنویسی و هر چه حرف داری در آن بزنی، این آخرین فرصت تو است و این فرصت خیلی کوتاه است. برای همین سلین با عجله می خواهد خودش را خالی کند و هر چه حرف در دلش تلنبار شده در این فرصت کوتاه بزند.

از جنگ شروع می کند، از جنگ فرار می کند ، به آفریقا می رود سری به آمریکا می زند و دوباره به حومه پاریس برمی گردد. مقاطعی که هر کدام برای خودش یک رمان مجزا است. و شاید اگر سلین فرصت می کرد و در «سفر به انتهای شب» به آنها نپرداخته بود برای شان یک رمان مستقل می نوشت. اما حیف که همه آنها را دستمالی کرده و در یک رمان به صورت فشرده آورده است. این عجله و شتابزدگی در رمان «مرگ قسطی» دیده نمی شود. سلین با طمانینه و حوصله تمام جزئیات را توصیف می کند. همین است که این رمان را متمایز کرده و فوق العاده اش می کند.

3.«قصر به قصر»

این رمان به نوعی رنجنامه سلین است. در نیمه اول کتاب به خوبی می گوید که چه ها کشیده و چه جفاهایی بهش کرده اند. چه در به دری هایی تحمل کرده، بویژه اواخر عمرش که تنها و بی کس مانده است.

این رمان در عین حال ادعانامه و شکایت نامه سلین است علیه همه آن جفاکاران از دولت و پلیس گرفته تا روشنفکران حزب باد و نان به نرخ روز خور زمانش و حتی اقوام و آشنایانش. سلین به هیچ کس رحم نمی کند و دست همه را رو می کند. می خواهد آن فرد روشنفکر سرشناسی مثل سارتر باشد یا عمه خودش. این شکایت نامه تا ابد علیه همه آنها مطرح خواهد بود.

اما در نیمه دوم کتاب، سلین جنگ را تصویر می کند، زشتی ها و بلاهای جنگ. در واقع یکی از رمان های خواندنی جنگ است و به عبارتی ضد جنگ.

سلین در این کتاب بخوبی بیان می کند که اگر حرفی زدی و عقیده ای داشتی باید بایستی تا آخر و تاوانش را هم پس بدهی. نشان می دهد که خودش چگونه و چه خوب تاوان حرف ها و عقاید ضد جنگش -جنگ جهانی- را داده است.

هم چنین با خواندن این رمان می فهمیم که سلین بر خلاف تصور و ذهنیتی که در آن زمان دولت و رسانه ها بخاطر عقاید ضد جنگش از او ساخته بودند، چه انسان شریف و مردم دوستی است. چه کارها کرده است. برای کمک به مردم در جنگ، وسط میدان است نه مثل بقیه روشنفکران و اهالی مطبوعات پشت جبهه. از پول جیبش برای درمان مردم خرج می کند.

 

4.«دسته دلقک ها»

این رمان بشدت ضد جنگ است و از زبان یک سرباز جبهه رفته زخمی روایت می شود که حالا در لندن آواره و ویلان است. با دار و دسته اوباش و اراذل بر خورده است.

رمان با صحنه های وحشتناک جنگ شروع می شود و نویسنده همانجا زشتی جنگ را به رخ خواننده می کشد.

- سلین در صفحه 316 نگاه وظیفه ای رفتن به جنگ را مسخره می کند.

- در ص 299 رفتن شاه به جنگ را به نقد می کشد: شاه ها اینگونه می روند جنگ، آنها خودشان را خسته نمی کنند.

- ذکر زشتی های جنگ ص 257

- نویسنده شایعات درباره خودش را لجن پراکنی می خواند و به تبعید خودش اعتراض می کند. ص 223-4

-همه بدبختی ها برای فقرا است که تقدیرشان این بوده که فقیر به دنیا بیایند و تا آخر هم بیچاره اند. "با شماره خوب به دنیا می آیی یا بد، شماره های بد باید بروند سربازی. آدم های لای لحاف همیشه خوش بین هستند. ص 160 - 161

- بدبختی برای مردم بیچاره است. ص 125 و 134

- پر کردن سنگرها جنایت روزنامه ها است. ص 147

- همه جنگ برای هیچ است، من در جنگ فقط دو چیز می بینم: پول و سرباز

ص 76 و 92

- ما از اول باخته ایم چون حقیر به دنیا آمده ایم. ص 33

-خود فروشی زنها یکی از آثار جنگ است. ص 74

منبع: وبلاگ سربدار



کتاب نویسنده مرگ قسطی



مطالب مرتبط

مفاهیمی  دردناک، از زبان دلقکی افسرده
چهل سال تلاش برای حفظ زبان فارسی
کتابی از جنس شاهنامه





نظرات کابران باهوک ریویو

پربازدید ها