خرید اینترنتی کتاب و نوشت افزار

قند مصنوعی یا طبیعی ؟!

  با چای‌مان چه چیزی بخوریم؟ این را خیلی از کسانی که برای لاغرشدن، کنترل قند خون‌، داشتن تغذیه سالم و... پیش پزشکان و مشاوران تغذیه می‌آیند می‌پرسند و آن ها نیز اغلب در جواب می گویند بستگی دارد چه‌قدر بخواهید بخورید.

تجربه‌ام ثابت کرده است وقتی به کسی بگویی کشمش بخور یا خرما یا توت خشک؛ اکثرشان فکر می‌کنند می‌تواند هر چه‌قدر که خواستند می‌توانند از آن‌ها بخورند مثلا کسی که قبلا یک قند با چای‌اش می‌خورد وقتی تصمیم می‌گیرد بقیه چیزها را جای‌گزین کند انگار که اشتهای‌اش باز شده باشد ناگهان چهار خرما با چای‌اش می‌خورد.

اگر از این دسته افراد هستید همان قند معمولی بخورید اما همین نکته مهم را بدانید که قند موجود در آن هم مصنوعی نیست و از چغندر گرفته شده است. ضمنا اگر به‌فکر وزن‌تان هستید باید بدانید که هر گرم قند چغندر سه گرم کالری دارد یعنی با خوردن یک‌عدد قند چهارگرمی، شما 12‌کالری به بدنتان می‌رسانید اما اگر به سمت خرما و توت خشک بروید به‌ندرت بدون این‌که 50-60 کالری مصرف کنید دست از سر ظرف خرما و توت برمی‌دارید اما اگر به خودتان یا هرکس دیگه قول می دهید زیاده‌روی نکنید و از قضا دیابت هم دارید با هر بار چای یک دانه کشمش یا توت خشک (فقط یکی) مصرف کنید و از خیر شیرین‌تر‌شدن دهن‌تان بگذرید.

اما اگر دیابت ندارید برای شما گزینه‌های دیگری هم مثل میوه‌های خشک هست. البته این گزینه هم برای کسانی نیست که می‌خواهند لاغر شوند چون میوه‌ها هر قدر که خشک می شوند کالری بیش‌تری دارند یعنی از حجم‌شان کم می‌شود و در وزن ثابت بیش‌تر چاق کننده هستند.

مثلا میزان کالری 100گرم توت خشک در مقایسه با 100گرم توت تازه حدود چهارپنج برابر بیش تر است. با توجه به درجه آب‌گیری میوه و مقدار قندی که دارد، این میزان متغیر است. برای بدن فرقی نمی‌کند که کالری اضافه از کجا آمده است؛ میوه خشک خورده یا میوه تازه یا قند یا هر ماده شیرین دیگری. هر ماده اضافه‌ای که وارد بدن می‌شود، در صرافی بدن به کالری تبدیل می‌شود.

بدن باید کالری‌ها را خرج کند، یا جای خرج دارد یا ندارد. اگر جای خرج داشت که چه بهتر اما اگر جای خرج نداشت، کالری اضافه به بافت چربی تبدیل و در بانک بدن ذخیره می‌شود. پس نباید گفت میوه‌ای که می‌خوریم، فقط آبکی است و چاق‌کننده نیست. میوه‌ها هم حاوی قند هستند و قند مازاد بر نیاز بدن چاق‌کننده است. وقتی این‌ها را برای افراد توضیح می‌دهم اغلب کوتاه نمی‌آیند و می‌گویند: «خب عسل چه طور؟! اگر با چای‌مان عسل بخوریم مشکل حل می‌شود؟

جواب من به آن‌ها منفی است چرا که اولا عسل هم مانند خیلی از خوراکی‌های دیگر، قندِ آزاد دارد و این قند مانند هر قند دیگری هم می‌تواند چاق‌کننده باشد و هم برای بیماران دیابتی مشکل درست کند اما ریختن آن در چایی یا خوردن هم‌زمانش با چایی اشتباه بزرگی است چون عسل آنزیم‌ها و مولکول‌های حیاتی از جنس پپتید دارد که در مواجهه با حرارت تخریب می‌شوند.

اگر شما هم مثل خیلی از مراجعه کننده‌های من بعد از این حرف‌ها، می‌خواهید درباره قندهای مصنوعی و رژیمی مانند ساخارین بپرسید؛ من این ها را به شما توصیه نمی‌کنم چرا که این مواد هنوز امتحان‌شان را پس نداده‌اند و ممکن است عوارض ناشناخته‌ای داشته باشند. تا جایی که چند وقت پیش درباره سرطان‌زا بودن ساخارین بحث‌های زیادی در مجامع پزشکی به وجود آمده بود. بنابراین همان سهمیه یک قند یا خرما یا توت همراه چای آن هم دوبار در روز را دنبال کنید و به فکر راه های میان‌بر نباشید. ضمنا اگر بقیه قند بعد از نوشیدن چای در دهان‌تان ماند لازم نیست که حتما آن را قورت بدهید.

 نویسنده: محمدرضا درویشی



خرما قند مصنوعی قندطبیعی ساخارین








نظرات کابران باهوک ریویو

پربازدید ها