خرید اینترنتی کتاب و نوشت افزار

چرا بعضی ها بی دست و پا هستند؟

همۀ ما زمان هایی را که در بحران هستیم، می توانیم تشخیص دهیم؛ اما برخی افراد بیش تر از بقیه در این موقعیت قرار می گیرند. آن ها مجبورند خود را با معیارهای جامعه تطبیق بدهند. اما این برای آن ها دشوار است، زیرا عملکرد مغزشان کمی متفاوت تر است. اما چرا برخی افراد احساس سراسیمگی می کنند؟

بر اساس فرضیۀ تای تاشیرو، نویسندۀ کتاب سراسیمه، این رفتار، بخشی از تکامل انسان هاست. در دورانی که انسان ها به شکار می رفتند، با هنجارهای اجتماعی سر و کار نداشتند و از انجام ندادن آن ابایی هم نداشتند؛ مثلا وقتی کسی چیزی به آن ها می داد، به سادگی تشکر می کردند. وعده های غذایی را در کنار هم می خوردند و این راهی برای همبستگی بیش تر میانشان بود و بدین گونه خود را از خطر دور نگه می داشتند. به عبارتی آن ها راحت زندگی می کردند و درگیر یک سری مسائل اجتماعی نبودند.

امروزه ما هنوز به برخی عادات کوچک و سطحی حساس هستیم؛ مانند الزام گفتنِ «خوبم» در جواب «حالت چطوره؟» به نشانۀ احترام متقابل. اما شاید زمانی که از این معیارها دور می شوید، کمی ناخوشایند به نظر برسد و برای برخی این رفتار اجتماعی طبیعی به نظر نیاید. به طور مثال: ارتباط چشمی. مطالعات می گویند ارتباط چشمی درست هنگام مکالمه باید 3 ثانیه باشد. اما افراد سراسیمه این کار را به صورت غریزی، انجام نمی دهند! نگاه نکردن در چشم افراد هنگام مکالمه، باعث می شود احساس بی توجهی از سوی شما به آن ها دست بدهد. بر اساس تحقیق تاشیرو، افرادِ سراسیمه مایلند هنگام صحبت با طرف مقابل، به جای نگاه کردن در چشم به اعضای دیگرِ صورت مثل چانه و گوش او، نگاه کنند. بنابراین فردی که با آن ها در حال صحبت است را فراری می دهند و از دریافت اطلاعات مهمی مثل دانستن احساس طرف مقابل، محروم می مانند.

اما خبر خوب این است؛ اگر مغز شما در نشانه های اجتماعی خوب کار نمی کند، ممکن است در دیگر امور عالی باشد. تحقیقات نشان می دهند بسیاری از افراد سراسیمه حافظۀ بی نظیر و الگوشناسی خوبی دارند و در حل مشکلات، توانایی بالایی دارند. تاشیرو می گوید آن ها اغلب استعدادها و دلبستگی های وسواسی دارند. این بدین معنی است که افراد سراسیمه قادر خواهند بود هرچیزی را که در زمینۀ مورد علاقه شان است، به سرعت یاد بگیرند و خیلی بیش تر از افراد غیر دستپاچه روی علایقشان تمرکز کنند.

بر اساس گفتۀ تاشیرو، تنها 15 درصد از افراد دنیا سراسیمه هستند. اما پیامدهای سراسیمگی به طور موثری آشکار می شود هنگامی که به هوش مصنوعی برای برقراری ارتباط میان انسان ها اعتماد می کنیم. او می نویسد یکی از دلایل بزرگی که مردم احساسات ربات ها را مشمئزکننده می یابند به این خاطر است که ربات نمی تواند رفتارهای روزمرۀ انسانی را کاملا درک کند. دلیل دیگر این است که ربات ها در زمان نامناسب صحبت فرد را قطع می کنند و در حرف کسی می دوند. به عبارت دیگر آن ها سراسیمه هستند. پژوهش های رباتیک تلاش می کنند رفتار انسان ها را به ربات ها بیاموزند تا بر حل این مسئله چیره شوند.

با همۀ اینها، در حال حاضر، افراد دستپاچه زمان مناسبی دارند تا رفتارهای متقابل را یاد بگیرند و بر مشکلاتشان در ارتباط با دیگران غلبه کنند.

منبع: آتلانتیک 



بی دست و پا افراد سراسیمه



مطالب مرتبط

تاثیر اینستاگرام بر جوانان
چرا افراد در دقیقه 90 پر تلاش ترند؟
چگونه مثبت اندیش بمانیم؟





نظرات کابران باهوک ریویو

پربازدید ها