خرید اینترنتی کتاب و نوشت افزار

نوروز به معنای «روز جدید» و شروع سال نو در ایران است ،جشنواره سنتی که از لحظه اعتدال وشروع بهار، و آغازی برای سال نو در میان ایرانیان محسوب می شود. نوروزدر گذشته حداقل 3000 سال جشن گرفته شده و عمیقا در مراسم و آداب مذهبی ریشه دارد. و تا امروز در ایران، عراق، هند، افغانستان، تاجیکستان، ازبکستان، آذربایجان، قزاقستان و قرقیزستان جشن گرفته می شود. نوروز ریشه در سنت مذاهب ایرانی، مانند میترایسم و زرتشت دارد که دیگرجشنهای ایرانی مانند مهرگان، تیرگان و جشن چله زمستان و بسیاری از جشنهای دیگررا نیز شامل می شود.

آوازسنتی درفصل نوروز به نام حاجی پیروز یا حاجی فیروز است. اورا بازمانده آیین ایزدشهید شونده دانسته ومراسم سوگ سیاوش را نیز نموداری ازهمین آیین ارزیابی کرده است. چهره سیاه اونماد بازگشت ازجهان مردگان و لباس سرخ او نیز نماد خون سرخ سیاوش وحیات مجدد ایزدشهید شونده وشادی اوشادی زایش دوباره آنهاست که با خود، رویش وبرکت می‌آورند. حاجی فیروزسالیان متمادی با لباس های قرمزو تنبک درکوی و برزن آواز می خواند و آغاز سال جدید را به همگان، نوید می داد. نوروزبا تغییرسلاطین و سلسله های مختلف همچنان در بین مردم جایگاه خود را حفظ کرده است.

اما چگونه می شود که قدیمی ترین جشن تحویل سال نو درجهان، با وجود اینکه بسیاری از آداب و رسوم  آن در طول سالیان دراز کمرنگ تر شده اما همچنان برای مردمانی که آن را جشن می گیرند باقی مانده است؟

با گذشت زمان تغییراتی در بر پایی این جشن به وجود آمده اما اصل موضوع همچنان پا بر جاست. نوروز از دیدگاه اسطوره ای به جمشید نسبت داده می شود و با روشهای متفاوتی از سنت های محلی همراه است،کهبه عنوان نوروز جمشیدی نیز شناخته می شود.

نوروز توسط مردمی از ادیان و فرهنگ های مختلف در بسیاری ازکشورها جشن گرفته می شود. بازگشت و آغاز مجدد بهارنشان دهنده پیروزی خیر بر شر و لذت بردن از پایان سردی و اندوه است که در طول ماه های سرد توسط روح زمستان به زیرِزمین رانده شده بود.

به رسمیت شناختن اهمیت این جشن باستانی، مجمع عمومی سازمان ملل متحد را مجاب کرد که روز جهانی نوروز رادر سال 2010و در 21 مارس اعلام کند.

اما با توجه به محدوده های جغرافیایی هر یک ازشهرهای ایران، آداب و رسوم خاص خود را در برپایی جشن های نوروزی دارند. خانه تکانی و غبارروبی از خانه ها و رفتن بر سر مزار درگذشتگان و چیدن سفره هفت سین درهمه شهرهای ایران مشترک است اما چه سنت هایی هستند که برگزاریی این جشن تاریخی را در شهرهای کشورمان متفاوت می کنند؟

در ادامه به بررسی برخی از این آداب و رسوم می پردازیم؛ هرچند که بسیاری از آنها تا کنون با گذشت زمان کمرنگ و یا از بین رفته اند:

-رسم نوروز در شهرهای شمالی کشور و در استان گیلان با جشن عروس گوله و نوروز خوانی و جشن حلوا در مناطق تالش بر گزار می شد در جشن عروس گوله که جشن نمادین محسوب می شود، که نمادی از پیروزی پاکی با نیرنگ و ناخالصی و از آیین های استقبالی نوروز در شرق گیلان است

 اما جشن نوروز خوانی که همراهی گروهی از مردان که با پوشیدن لباس های محلی زنان با ساز و دهل و خواندن شعر های محلی به خانه همسایه ها می رفتند و از آنها عیدی از جمله برنج و خوراکی های مختلف می گرفتند.

-در آذربایجان کودکان با انداختن شال از سوراخی که در بالای خانه ها بود از صاحب خانه عیدی خود را می گرفتند. آنها آجیل و خوراکی های عید را به شال می بستند و کودکان آنها را از بالا می کشیدند.

 -زنان بختیاری  در یک روز قبل ازعید به سر و دست خود حنا می زنند و رسم سمنو پزی را به جای می آورند. در روز اول عید و همزمان با تحویل سال، اهالی بختیار به مکانی سبز می رفتند و با بر پایی چادر در هنگام تحویل سال، بزرگ خانواده برای شروع سالی نیک قرآن می خواندند.

-در سمنان مراسم نوروز خوانی قبل ازعید بر گزار می شد که در آن گروهی راهی کوچه ها و محل ها می شدند و با خواندن اشعار و نواختن ساز نوید رسیدن بهار را به دیگران می دادند.

- در غرب ایران و در بین کردها ، مراسم «کوسه گردی»بر گذار می شود که در آن روستاییان با زدن ماسک هایی به صورت در حال شعر خواندن به در خانه ها می روند و نوید بهار و اتمام زمستان را خبر می دهند و عیدی خود را دریافت می کنند.


آغاز دوباره طبیعت با بر پایی  نوروز




جشن های ایرانی جشن های باستانی نوروز آداب و رسوم نوروز



مطالب مرتبط

جهان ،درد، خاک
مُرده ها در آلمان چگونه بدرقه می شوند؟
چرا بحث دربارۀ خدا مرده است؟





نظرات کابران باهوک ریویو

پربازدید ها