خرید اینترنتی کتاب و نوشت افزار

آیینی ترین هنر جهان

آرتور میلر:«تئاتر به طرز بی پایانی مجذوب کننده است چرا که بسیار اتفاقی است. تئاتر بسیار شبیه زندگی است.»

تئاتر هنر باستانی است،چرا که می شود ریشه هایی از پیدایش آن را در نقاشی های بازمانده در غارها به وسیله انسانهای اولیه کشف کرد. نقاشی هایی که نشان از اجرای آئین های آن دوران از شکار و مراسم های آئینی تا تصاویر رو به جلوتر که از شکل گیری تمدن و کوچ نشینی و کشاورزی در بین انسانها خبر می دهد.

شکل گیری مهد تئاتر به مفهوم امروزی در آتن و روم و قبل از میلاد مسیح بوده که در مفهومی ساده تر تشکیل شده از به نمایش درآمدن داستانی  با یک یا چند بازیگر که آن را با دیگران به صورت زنده  به اشتراک می گذارند.و نشان دادن هنر نمایشی، که  مخاطب را در گیر داستان  و اجرا می کند.

تئاتر که از واژه یونانی به نام تئاترون یا همان مکان اجرا و یا تماشاخانه گرفته شده است. در تئاتر اجرای کارکترها توسط بازیگران از فرهنگ ها و داستان های گوناگون سرزمین های دور و نزدیک صورت می گیرد،که این گونه آنها را به هم پیوند

می دهد. تئاتر یا همان هنر نمایشی ، پل ارتباطی بین انسان ها در سرزمین های مختلف بوده و بازیگر با غوطه ور شدن در نقش و رویدادها ، زندگی  و شخصیت هایی که ممکن است تنها بر روی کاغذ نقش بسته باشند را به مرحه آفرینش و واقعیت می رساند. بازیگران در این هنر با حرکت های نمایشی و  ماهرانه شروع  به گسترش و توسعه  فرهنگ های گوناگون می کنند.

«مارلون براندو» بازیگر معروف نمایش نامۀ اتوبوسی به نام هوس می گوید: «قدیمی ترین حرفه ی خود جوش آدمی بازیگری است. منظورم از این عبارت، به هیچ وجه تحقیر هنر بازیگری نیست. این یک واقعیت ساده است که همۀ ما، از آن کودکی که برای دست یافتن به بستنی، لب و لوچۀ خود را آویزان کرده است گرفته، تا آن سیاستمداری که به قصد تسخیر قلب و جیب موکلان احتمالی اش حنجرۀ خود را پاره می کند، برای رسیدن به آنچه مورد نظرمان است به نوعی از فنون بازیگری استفاده می کنیم. دوران زمامداری همۀ زمامداران جهان، بدون کمک گرفتن و استفادۀ مناسب از بازیگری، به طور خنده آوری کوتاه خواهد بود.»

اما امروزه با تغییرات و تحولاتی که در همه شاخه های هنری پدید آمده، تئاتر هم در گیر این تحولات شده و تنها با بازیگر و مخاطب شکل نمی گیرد، بلکه متشکل از تعداد بیشتری هنرمند با تخصص های مختلف و آموزش های آکادمیک از متن و در واقع نمایشنامه آن تا صحنه آرایی، کارگردانی، نور پردازی و بسیاری دیگر از حرفه ها شده است.

تئاتر اتفاقی است که در لحظه شکل می گیرد و هنری که ریشه در فرهنگ جامعه دارد.

این هنر باستانی دلیلی بود برای اینکه در27 مارس  سال 1962 از طرف انستیتوی جهانی تئا‌تر این روز را روزی جهانی اعلام کند تا دوست داران هنر و تئاتر این روز را جشن بگیرند. هرسال به این مناسبت از یک شخصیت برجسته در تئاتر دعوت می شود تا باز تاب های این هنر را با پیامی بین المللی برای دیگر کشور های جهان به  نمایش بگذارد. اولین پیام جهانی تئاتر در سال 1962 توسط هنرمند فرانسوی به نام ژان کوکتو نوشته شد.

امسال نیز به همین مناسبت پیامی از پنج ناحیه یونسکو منتشر شد. رام گوپال باجاج، از هند،کارگردان تئاتر، استاد دانشگاه و مدیر سابق مدرسه ملی تئاتر دهلی:

«پس از اتمام داستان های تکامل، تنها یک چیز را به طور مختصر می دانیم؛ که تمام اشکال حیات به سوی بقای ابدی گرایش دارند. حیات تمایل دارد تا در صورت امکان به ماورای زمان و مکان رسوخ کرده و جاودان شود. در این فرآیند شکل حیات خود را به صورت فراگیر ناقص کرده و نابود می سازد. با این حال باید این خیال را محدود به بقای نوع بشر و رهایی آن از انسان غار نشین شکارگر عصر حجر به سوی عصر فضای خودمانمحدود نماییم.آیا امروز باملاحظه تریم؟»

تئاتر در ایران

هنرهای نمایشی شامل هنرهای زیادی در شاخه های مختلف هنری از تئاتر و باله تا سینما و سیرک و نمایش های موزیکال و عروسکی و پانتومیم و دیگر هنرها می شود. اما نوعی از هنرهای نمایشی که مربوط به اجرای آئین های ملل مختلف می شود که در ایران با نمایش هایی  چون خیمه شب بازی ، تعزیه ،  نقالی ، پرده خوانی و نمایش های تخت حوضی بر گزار می شد.

یکی از قدیمی ترین این هنرها مربوط به نمایش خیمه شب بازی است که تاریخ پیدایش آن را قبل از اسلام در ایران می دانند.

اما شکل گیری تئاتردر ایران و تئاترسنتی بیشتر با هنرمندانی توانمند در بدیه سرایی معروف شد تا اجرای متون مکتوب، ورود تئاتر نمایشی با متون نوشتاری به ایران در 140سال پیش،و با وقوع انقلاب مشروطه  اتفاق افتاد.در آن زمان اجرای تئاتر در میان عموم مردم و مکان های عمومی راهی بود برای انتقال اندیشه های روشنفکران و نفوذ آنها در  اذهان عموم مردم. در ایران «میرزا فتحعلی آخوندزاده» نخستین كسی بود كه اندیشه‌های خود را در قالب نمایشنامه نوشت و اولین گروهی كه در ایران خارج از چهارچوب دربار به اجرای نمایش پرداخت «انجمن اخوت‌» بود. در آن دوران مضامین نمایش نامه ها بیشتر میهنی،‌ ضد استبدادی،‌و دفاع از علم و عدالت بود. 

حال ما در دنیایی زندگی می کنیم که فروش بازیهای اینترنتی و دیدن برنامه ها و گرفتن اطلاعات آنلاین بسیار بیشتر از فروش بلیط های تئاتر و یا دیدن برنامه های زنده هنر های نمایشی است.

به مناسبت هفتم فروردین روز جهانی تئاتر و همچنین سالروز تولد خسرو شکیبایی بازیگر محبوب و ارزشمند تئاتر و سینمای ایران جا دارد که یادی کنیم از این بازیگر توانمند؛ اوکه فعالیت هنریش را در سال 1342 با بازیگری در تئاتر شروع کرد و در 19 سالگی برای اولین بار بر روی صحنه تئاتر رفت. از آثار او در تئاتر می توان به سنگ و سرنا، همه پسران من، شب بیست و یکم و بیا تا گل برافشانیم، اشاره کرد.



تئاتر روز جهانی تئاتر بازیگر تئاتر








نظرات کابران باهوک ریویو

پربازدید ها