خرید اینترنتی کتاب و نوشت افزار

زبانی مشترک؛ برای بیان عقاید

کاریکاتور زبان شیوا و خلاقی است که درانتقال پیام به شکلی ساده، اما بسیار تاثیر گذارتر از هنرهای دیگر به مخاطبینش عرضه می شود. تصویری که مسائل و مشکلات اجتماعی و سیاسی را به در نگاه طنز نشانه می گیرد و با اغراق و افراطی که در آن نمایان می کند پیام و اندیشه کاریکاتوریست را هنرمندانه به مخاطبینش انتقال می دهد .

گاها این اثر با همۀ هنری که به زیبایی ، اعتراض و تلخی ها را به تصویر می کشد به مذاق بسیاری ناخوشایند است . اما این هنر و هنرمندانی که در این راه فعالیت می کنند با خلق تصاویری که از تخیل و نو آوری سر چشمه گرفته جدی و  موضوعات و معضلات آزار دهنده  انسانی را در غالب طنز و به صورت جدی در دید همگان قرار می دهند.

هدف اصلی در کاریکاتور ساخت یک تصویر است.در این هنر ویژگی هایی از افراد یا سوژه مورد نظر، متفاوت تر و بر جسته تر از نگاه عادی انسانها و به شیوه ای اغراق آمیز به تصویر کشیده می شود. گاها این تصاویر که خنده دار و مضحک طراحی شده صرفا به منظور خنده و شوخی استفاده می شود. اما بخشی از تصاویر در طنز های سیاسی و هدیه و گاها توهین به اشخاص کاربرد دارد.

اما ریشه کلمه کاریکاتور چیست؟

ریشه آن از کلمه ایتالیایی که «کاریکارا» است آمده و از  غلو و اغراق کردن گرفته شده است؛ اینگونه است که با افراط و اغراق  که در آن تخیل هم نقش دارد تصویر کاریکاتور و طنز بر روی کاغذ نقش می بندد.

خلق این تصاویردر طنز نویسی  قواعد مشخصی به دنبال دارد. برای کشیدن کاریکاتور اشخاص بهتر است عکس های بزرگتر و شفاف را انتخاب کنید ودر خلق تصاویر از خلاقیت خود استفاده کنید. اما اگر از کشیدن تصویر در یک زاویه مشخص خسته شدید، زوایای دیگر عکس را امتحان کنید؛گاهی اوقات تشبیه یک فرد از یک زوایه خاص با یک مشخصه واضح تر است.هر چند که در اینگونه طراحی ها شما نمی توانید رضایت اشخاص را به طور کامل داشته باشید.

از ویژگی های منحصر به فرد کاریکاتور که یک انتقاد و اظهار نظرطنز هنرمندانه است،این بس که می تواند تنها به وسیلۀ ترسیم خطوط مختلف درتصویر مطالب را به روشنی و وضوح در مقابل همگان قرار دهد تا هر کس از دیدگاه خودش در مورد آن موضوع فکر کند.

تاریخ کاریکاتور در ایران

هنر کاریکاتور یکی از مهم‌ترین رویدادهای هنری در دنیا محسوب می‌شود. به طوری که قدمت آن را خیلی قبل تر از پیدایش روزنامه نگاری و صنعت چاپ می نامند. اما آگوستینو کاراچی نقاش ایتالیایی اولین هنرمندی بود که برای سرگرمی خود و دوستانش از اینگونه تصاویر خلق کرد؛ در ایران نیز در سال 1320، قمری و زمانی که بیش از نیم قرن از آمدن روزنامه و روزنامه نگاری که سوغات غرب به ایران بود ، نمایان شد.و بسیاری نیز ورود این هنر را با آغاز هفته نامه ملانصرالدین در قفقاز می دانند. اولین کاریکاتورهم، در نشریه عمومی به نام روزنامه ادب(مشهد) به وسیله حسین الموسوی کشیده شد. سالها بعد روزنامه ناهید به ثبت کاریکاتورهای یک کاریکاتوریست آلمانی به نام تالبرگ که به بیان مسائل و مشکلات روز ایران بود، دست زد که سرانجامی جز توقیف شدن نداشت. اما در حال حاضر نیز اوضاع برای هنرمندان این عرصه در مطبوعات چندان مساعد نیست و بیشتر آثار نیز در فضاهای مجازی در بین مردم دست به دست می شود. هر چند که فقدان برنامه های آموزشی و علمی در این زمینه احساس می شود.

به گزارش از خبر گذاری ها کامبیز درمبخش درباره دلایل محدود بودن عرصه فعالیت کاریکاتوریست‌ها در ایران، گفت: «مسائل سیاسی و حساس بودن مقوله کاریکاتور و همچنین انتقادی بودن آن، از جمله دلایلی است که باعث به‌وجود آمدن این مشکلات شده است. متأسفانه دولتمردان ما انتقاد را برنمی‌تابند و به همین دلیل، هنر کاریکاتور جدی گرفته نمی‌شود. در حالی که هدف کاریکاتور، انتقاد سازنده است و دشمن هیچ‌ کسی نیست.»

 معروف ترین کاتوریست های جهان و ایران

از معروف ترین کاریکاتوریست های جهان و ایران می توان از اشیل سوپربی، سباستین کروگر، استیو برودنر، ژان مولاتیه، دان پینسنت، و  کامبیز درم بخش، علیرضا پاکدل، بزرگمهر حسین پور،توکا نیستانی، داود شهیدی را نام برد.  



کاریکاتوریست روز جهانی کاریکاتور



مطالب مرتبط

نگاه های سنتی در فیلم «سه رخ»
12 قانون عجیب ازدواج در خانواده سلطنتی
چهل سال تلاش برای حفظ زبان فارسی





نظرات کابران باهوک ریویو

پربازدید ها