خرید اینترنتی کتاب و نوشت افزار

چرا عشق شدید پس از مدتی رنگ می بازد؟

دانشمندان معتقدند احساسات و منطق ما نسبت به عشق، به شدت با فرآیندهای بیوشیمیایی بدن ما ارتباط دارد. حتی اگر ما بخواهیم این احساس هیجان انگیز را تا ابد نگه داریم، بدن ما از عهده آن برنخواهد آمد. در این مقاله به این موضوع می پردازیم که چرا اغلب، آن احساس عاشقانه اولیه محو می شود و چگونه هنگامی که هورمون عشق متوقف می شود، رابطه مان را نجات دهیم.

 

4.هنگامی که عاشق می شویم، به وجد می آییم

دانشمندان بر این باورند شوری که ناشی از علاقه شدید است، بسیار شبیه به احساس نشئگی معتادی است که دوز بالاتری از مواد مخدر را تجربه می کند. این پژوهش را دانشمندان علوم اعصاب کالج لندن انجام داده اند.

این اثر در شخص عاشق ظاهر می شود به این دلیل که مغز هورمون های آدرنال و نورآدرنالین ترشح می کند. هورمونی که دقیقا پس از مصرف کوکائین یا هروئین تولید می شود. کسی که عاشق است احساس می کند باید بیش تر و بیش تر محبوب خود را ببیند چون می خواهد با او به اوج یک رابطه عاشقانه برسد.

 

3. وقتی عاشق می شویم، یک هورمون عشق در بدن به وجود می آید

وقتی عاشق می شویم، چندین فرآیند شیمیایی در مغز ما رخ می دهد که باعث می شود به عیب و ایرادهای شریکمان اعتنا نکنیم. فکر می کنیم زندگی با او عالیست و از نظر احساسی به او وابسته می شویم. در اینجا هورمون ها نقش مهمی را ایفا می کنند.

1.هورمون اُکسی توسین مسئول دلبستگی های عاطفی مان است و به ارتباط عمیق عاطفی بین دو نفر کمک می کند. اگر هیپوتالاموس به اندازه کافی اکسی توسین ترشح کند، استرس کمتر و امیال شما شدیدتر می شود.

2.هورمون وازوپرسین مسئول وفاداری، حس مراقبت از یکدیگر و مانند اکسی توسین مسئول احساسات عاطفی است.

3.دوپامین هورمون لذت است. ترشح آن باعث احساس سرخوشی و لذت می شود. این هورمون به ما احساس اوج لذت می دهد، هنگامی که غذا می خوریم و یا عاشق می شویم.

4.سروتونین مسئول توانایی ما برای تجربه لذت، احساس خوشی و بهبود کیفیت روابط جنسی است.

5.هورمون کورتیزول، هورمون استرس نامیده می شود. طبق پژوهش چندین محقق، ترشح آن در اوایل یک رابطه عاشقانه بسیار بالاست.

وابستگی ما به دلیل فِرومون (ماده ای شیمیایی که برای جلب نظر جنس مخالف ترشح می شود) باعث قوی تر شدن فرآیندهای شیمی عاشقانه می شود. فرومون توسط غده های تعریق (هم در مرد و هم در زن) ترشح می شود و بر روی حس بویایی اثر می گذارد.

این هورمون عشق باعث واکنش های فیزیولوژیکی مانند تعریق بی از حد، تپش قلب تند، گشاد شدن مردمک چشم، اختلات خواب و بی اشتهایی می شود.

 

 

2. چرا نمی توانیم احساس عاشقانه شدید خود را تا ابد حفظ کنیم

قوانین بیولوژیکی مشخص است: عاشق پیشگی ما یک پروسه زودگذر شیمیایی است که حداکثر سه سال ماندگار است.

در طول تکاملِ انسان، افراد برای زنده ماندن به عشق نیاز داشتند. برای اجدادمان در صورتی که تنها بودند، مراقبت از کودکان، پیدا کردن خوراک و مراقبت از خودشان بسیار سخت بود. عاشق شدن به زوج ها کمک کرد برای نجات فرزندانشان کنار هم بمانند و هنگامی که آن ها بزرگ شدند، این احساس کمرنگ شد.

در کمتر از سه سال، رشته های عصبی در ترشح این هورمون ها تقریبا بی حس می شوند و همین طور هورمون ها برای محافظت از خود در غلظت پایین ترشح می شوند. عملکرد مغز ثابت می شود و به طور منظم شروع به کار می کند و به همین شکل وابستگی های احساسی زوج ها و آن احساس هیجان انگیز متوقف می شود.

 

 

1.آیا همه روابط ما به این سرنوشت دچار می شوند؟

عاشق شدن برای بدن ما استرس زا است؛ اما یک ریتم آرام در دوست داشتن برای بدنمان بسیار مفید است. عشق واقعی زمانی شکل می گیرد که ترشح هورمون عشق متوقف شود. دانشمندان دریافته اند که آن احساس دلبستگی که برای طولانی مدت ما را کنار محبوبمان نگه می دارد، مربوط به هورمون اکسی توسین و وازوپرسین است. هنگامی که افراد یکدیگر را در آغوش می کشند، می بوسند، رابطه جنسی برقرار می کنند و یا حتی چت می کنند، این هورمون ترشح می شود.

بنابراین نتیجه می گیریم لمس کردن و محبت بهترین راه برای حفظ یک رابطه برای طولانی مدت است و فراموش نکنید گوش دادن به حرف های طرف مقابل، قدردانی کردن، سازش داشتن، فیصله دادن به مشاجره ها و حرکت رو به جلو با یکدیگر، راز حفظ یک رابطه عاشقانه است. 

منبع: brightside                                                                                                                                                                                                                                                                            







مطالب مرتبط

در مصاحبۀ شغلی چه سوالاتی بپرسیم؟
مرز میان خیال و واقعیت
3 نشانۀ فرهنگ عمومی بالا





نظرات کابران باهوک ریویو