خرید اینترنتی کتاب و نوشت افزار

نقدی به کتاب «وابی سابی»

 

«اکثر ژاپنی ها در پاسخ به این سوال که «وابی سابی چیست؟» سرشان را تکان می دهند و مِن و مِن کنان عذر می خواهند که دشوار است توضیح دادن این مفهوم_ هرچند تقریبا تمام ژاپنی ها مدعی اند حس و حال آن را درک می کنند، چون هرچه باشد، بنا به فرض، وابی سابی یکی از مفاهیم اصلی فرهنگ ژاپنی است. با این حال، عدۀ قلیلی می توانند این حس و حال را وصف کنند.» این توصیف لئونارد کورن در اوایل کتابش برای توضیح وابی سابی است.

کتاب «وابی سابی کتابی برای هنرمندان، شاعران و فیلسوفان» نوشتۀ لئونارد کورن و در سال نود و هفت با ترجمه سعیده موسوی در صد و چهار صفحه توسط انتشارات مشکی به چاپ رسیده است.

موضوع مورد بحث نویسنده، وابی سابی؛ یکی از مفاهیم اصلی فرهنگ و اسلوب زیبایی شناختی ژاپنی است. زیبایی شناختی ای که به گفتۀ نویسنده برخی منتقدان ژاپنی بر رازآمیز بودن و گریزان بودنش اصرار می ورزند؛ چرا که معتقدند وصف ناپذیری بخشی از منحصر به فرد بودن این فرهنگ است. این فرهنگ اسرار آمیز مبنای کار بسیاری از طراحان و هنرمندان است. او در این کتاب به مخاطبش می گوید که زیباترین و برجسته ترین ویژگی هر چیزی را وابی سابی می گویند که با عنوان «زیبایی سنتی ژاپن» از آن یاد می کند و به تاریخچۀ این مفهوم می پردازد، ویژگی هایش را می شمارد و مراحل پختگی آن را شرح می دهد.

وابی سابی کتابی است که شاید در سی دقیقه آن را تمام کنید. اما یک عمر الهام بخشتان خواهد بود. پس از خواندن این کتاب ممکن است هرچیزی در اتاق خوابتان به غیر از گلدان گل های طبیعی، یک میز چوبی بی رنگ و یا یک تشک خواب ژاپنی، آزارتان بدهد. این کتاب، ساده اما عمیق است و ذهنتان را به جهتی مثبت هدایت می کند.

برخی ها ریشۀ وابی سابی را مربوط به یک افسانۀ ژاپنی می دانند. مرد جوانی به نام سن نو ریکیو برای یادگیری سنت های چای نزد تاکینوجو استاد چای می رود تا باغش را سروسامان دهد و از او نکاتی بیاموزد. پس از تعلیم، ریکیو با درست کردن خرابی ها، باغش را مرتب و بوته های چای را هرس می کند؛ اما پیش از اتمام کارش درخت گیلاسی را تکان می دهد و چند شکوفۀ آن به زمین می ریزد که خود باعث زیبایی باغش می شود. ژاپنی ها از او به عنوان مردی یاد می کنند که عمق زیبایی طبیعی را درک کرد. در حقیقت وابی سابی به معنای پذیرش چرخۀ طبیعی و زیبایی های آن است. هنری که نگاهی ژرف ایجاد می کند و قرار دادن زیبایی ورای هرچیزی را به انسان می آموزد. این هنر به معنی دکور و تزیینات لوکس و تجملاتی نیست؛ بلکه زیبایی را حتی در لبه ترک خوردۀ ظرفی چوبی می بیند و یا میز چوبیِ بدون رنگی.

شاید این تعریف کورن در کتابش وابی سابی مثالی گویا و روشن برای تلاش او در جهت درک وابی سابی باشد: «نخستین استاد چای وابی سابی ثبت شده موراتا شوکو راهب ذن اهل نارا بود. در آن روزگار چای به طور گسترده ای در جامعه غیرمذهبی به یکی از سرگرمی ها و مایه های وقت گذرانی بزرگان یا سرآمدان اجتماع تبدیل شده بود. این ناشی از منزلتی بود که برخورداری از وسایل گرانبها و خارجی صرف چای با خود به همراه داشت. شوکو در مخالفت با این رویه هرزمان که امکان داشت به عمد از ظروف بی ارزش محلی استفاده می کرد. این کار آغازگر دخالت زیبایی شناسی وابی سابی در سنت چای نوشی بود».

و درنهایت وابی سابی روی این سه اصل مهم تکیه دارد:

هیچ چیز ابدی نیست.

هیچ چیز تمام نمی شود.

و هیچ چیز عالی و کامل نیست.



نقد کتاب کتاب وابی سابی فرهنگ ژاپنی



مطالب مرتبط

مرزی بین عشق و آزادی در کلام
من پیش از تو؛  خواندنی و  مسحورکننده
5کتابی که در حوزه ی دفاع مقدس باید خواند





نظرات کابران باهوک ریویو

پربازدید ها