خرید اینترنتی کتاب و نوشت افزار

بیداری یک ملت

هند بیدار می شود؛ زمانی که جهان خواب است. هند برای پس گرفتن آزادی خود بیدار می شود. این سرزمین یک عصر را پشت سر گذاشت و کشوری که برای مدتی طولانی تحت فشار بود، از بند آزاد شد.

نخستین ورود اروپایی ها به هند، به سال 1498 میلادی باز می گردد؛ زمانی که پرتغالی ها برای داد و ستد ادویه به هند رسیدند. یکصد سال پس از آن، انگلیس ها و هلندی ها چندین پایگاه در هند تاسیس کردند که اولین پایگاه، مقر انگلیس بود که در سال 1612 احداث شد.

در اوایل قرن 18، انگلیس نفوذ پرتغال و هلند را در هند سد کرد و همچنان با فرانسوی ها مخالفت می کرد. سرانجام پس از کش و قوس های فراوان بریتانیا بر هند نفوذ کامل یافت، تا جایی که در سال 1853 قوانین مدارس انگلیس در مدارس هند پیاده شد. انگلیس ها به سوء استفاده و استعمار سرزمین هند پرداختند و از سویی دیگر برای جلب اعتماد مردم به مدرنیزه کردن جامعه پرداختند تا با سیاست فریبکارانۀ انگلیسی خود پیش بروند. آن ها حتی در تلاش برای تغییر آداب و رسوم مردم هند بودند و در این راه به زور متوصل می شدند.

شورش هند در سال 1857 باعث شد قدرت انگلیس در هند تثبیت شود و منجر به تغییری اساسی در اداره هند توسط انگلیس ها شد. بنابراین حیطۀ فعالیت دولت هند به طور مستقیم زیر نظر دولت انگلیس قرار گرفت. با آنکه ملکه ویکتوریا وعدۀ حقوق برابر، تعهد به حقوق شاهزادگان و احترام به عقاید مذهبی را داد، اما تعداد سربازان انگلیسی بیش تر از قبل شد و در سال 1876 ملکه ویکتوریا لقب ملکۀ هند را گرفت.

دهه های پس از شورش، سال های رشد و آگاهی بود. جنبش های سازمان یافته افزایش یافتند و قشر روشنفکر هند که اغلب در غرب تحصیل کرده بودند، با برپایی سخنرانی نقش مهمی در آگاهی مردم در زمینۀ استقلال طلبی داشتند.

ماهاتما گاندی شاید مشهورترین چهرۀ انقلابی هند باشد. او در جوانی برای تحصیل به انگلیس رفت و از تبعیض نژادی میان سفیدپوستان انگلیسی و هموطنان رنگین پوستش در هند سخت آزرده بود و از سلطۀ بیگانگان به خصوص بریتانیا بر کشورش متنفر بود. این مشکلات و دیدن رنج مردم گاندی را برآن داشت تا هنگامی که به آفریقای جنوبی تبعید و مشغول وکالت بود، جرقه های رهبری را بزند و نخستین گام ها در جهت تغییر شرایط را بردارد.

 

او تصمیم گرفته بود کشورش را از زیر سلطۀ انگلیس استعمارگر دربیاورد و مردمش را نجات دهد. اولین ساز مخالف او با انگلیس ها، اعتراض به مالیات های بسیار سنگین در هند بود. گاندی بدین منظور طبقۀ کارگر را برای مخالفت با این قضیه گردهم آورد و در سال 1921 «رهبر کنگرۀ ملی هند» شد.

این کنگره خواهان برچیده شدن تبعیض نژادی، روابط صلح آمیز مذاهب، حقوق برابر زن و مرد و آزادی مردم هند بود. گاندی از سال 1894 رهبری جنبش استقلال هند را به دست گرفت تا در سال 1947 که آن را به نتیجه رساند. قبل از گاندی رهبران دیگری برای آزادی مردم هند تلاش کرده بودند.

 

گاندی اما با شیوۀ مبارزۀ خاصش جان تازه ای به زندگی هندی ها بخشید. او از دهۀ 1920 تا 1940 هفده بار دست به اعتصاب غذا زد. اعتصاب هایی که در اعتراض به خشونت انگلیس به مردم کشورش صورت می گرفت. او با راهکار اعتصاب غذا و عدم خشونت از زندان آزاد شد و به خیلی از خواسته های خود رسید. بصیرت او باعث شد بسیاری از مردم هند به جنبش بپیوندند. در نتیجه جنبش به یک مبارزۀ ملی تبدیل شد. دولت مستقر در هند، به روی پانزده هزار مرد و زن و کودک بی گناه هندی که در تجمعی مسالمت آمیز شرکت داشتند، آتش گشودند و در این جریان 379 تَن کشته و 1137 تَن زخمی شدند.

 

 

پس از آن درآپریل 1930 طی برخورد شدید پلیس با مردم در کلکته صد هزار نفر زندانی شدند. این کشتارها نه تنها مردم هند را سرکوب نمی کرد؛ بلکه باعث تحریک هرچه بیش تر آن ها نیز شد. 

سرانجام در پانزدهم آگوست 1947، هند پس از قرن ها استعمار اعلام استقلال کرد. پایان عصر استعماری و آزادی روح رنجدیدۀ مردم هند به وقوع پیوست و این سرزمین در نهایت بیدار شد. در شب چهاردهم آگوست جواهر لعل نهرو رهبر جنبش استقلال هند با سخنرانی خود احساسات هندی ها را برانگیخت: «در سکوت نیمه شب، زمانی که جهان در خواب است، هندوستان برای زندگی و آزادی خود بیدار می‌شود. این یک لحظه کوتاه است که در تاریخ به ندرت دیده می‌شود: ما گذشته را پشت سر می‌گذاریم و وارد کشور جدیدی می‌شویم. این پایان یک عصر است. و روح یک ملت، که مدت طولانی تحت فشار قرار داشت، بالاخره تبلور یافت».



معرفی کتاب ماهاتما گاندی استعمار انگلیس



مطالب مرتبط

در مصاحبۀ شغلی چه سوالاتی بپرسیم؟
پیدا کردن راهی برای مدیریت دخل و خرج
4 راه برای مقابله با یک همکار سمی





نظرات کابران باهوک ریویو